Dionysios Solomos is een van Griekenlands grootste dichters.
De tekst van het nationale Griekse volkslied is geschreven door
deze tekstdichter.
Hij werd geboren in 1798 op het eiland Zakynthos. Zakynthos
maakt deel uit van de Ionische eilandengroep de Eptanisa (Epta
= 7 en Nisa = eilanden). Dionysios Solomos behoorde tot the school
van de Eptanisa en werd als de sleutelfiguur van deze groepering
gezien.
De eilanden Zakynthos (en Kefalonia en Corfu) waren in die tijd
een voedingsbodem voor vele dichters, schrijver, schilders etc.
De redenen hiervoor zijn de rijke culturele achtergrond van de
Venetiaanse tijd op de eilanden, de vrijheidsstrijd die in gang
was en de bijzondere lichtinval die de kleuren zeer intens maakt
en voor inspiratie zorgde.
Dionysios wordt geboren als buitenechtelijk kind van de welgestelde
Nikolaos Solomos en zijn huishoudster Aggeliki. Zijn ouders waren
geen Zakynthiers, maar vluchtelingen uit respectievelijk Kreta
en Mani. Op zijn sterfbed trouwt Nikolaos met Dionysios’
biologische moeder, waardoor de dichter een erkend kind van hem
wordt en recht heeft op een deel van de erfenis.
In 1808 wordt Dionysios door zijn voogd naar Italie gestuurd
om te studeren. Dit was een normale gewoonte in de hogere kringen
in die tijd.
Hij begon op het Lyceum in Venetie, maar kon zich daar niet
aanpassen aan de geldende gedragscodes. Als kind was hij de vrijheid
gewend en de strenge Venetiaanse dicipline was een waat obstakel
voor de jonge Dionysios. Hij werd door zijn mentor meegenomen
naar Cremona waar hij zijn middelbare schooltijd afrondde en 2
jaar later afstudeerde aan de universiteit, in de vakrichting
‘rechten’.
Tijdens zijn studietijd in Italie ontdekt Dionysios zijn passie
voor poezie en literatuur en hij begint met het schrijven van
Italiaanse gedichten. Zijn vriendenkring wordt uitgebreid met
diverse Italiaanse dichters en schrijvers, en langzaamaan speelt
zijn hele sociale leven in de 'dichters kring' af. Hugo Foskolos,
ook een Zakynthier met voorliefde in de poezie en studerend in
Italie, was 1 van zijn goede vrienden.
In 1818 keert Dionysios terug naar zijn geboorte eiland Zakynthos,
waar hij zich eveneens voornamelijk in literaire kringen begeeft.
Het schrijven van Griekse gedichten was niet simpel voor hem,
aangezien hij het grootste gedeelte van zijn leven in Italie had
doorgebracht. De Griekse taal was in die tijd (en nog steeds)
niet 1 taal, maar twee talen: het 'dimotiki' , de volkstaal en
het 'katarevousa' de taal die in de hogere kringen en op gerechtshoven
gebruikt werd. Dionysios gebruikte in zijn verzen het dimotiki,
in tegenstelling tot de meeste dichters.
Afgezien van de grote bekendheid en status die Dionysios had
op Zakynthos kwam het echte keerpunt in zijn carriere in 1823
met het gedicht 'Ode aan de vrijheid'. Verzen geschreven in het
kader van de vrijheidsstrijd en de revolutie in 1821. De eerste
publikatie was in 1924 in de Griekse stad Mesolongi, maar binnen
2 jaar was het ook internationaal bekend en vertaald in verschillende
talen.
Wederom verlaat Dionysios zijn eiland Zakynthos, ditmaal om
zich te huisvesten op het noordelijk gelegen Corfu. Er zijn verschillende
redenen voor zijn vertrek, maar de meest belangrijke was de verstoorde
verhouding met zijn half broer Ioannis. Er volgen vele rechtzaken
omtrent de erfenis van zijn vader.
Aan het einde van zijn leven schrijft hij weer een aantal werken
in het Italiaans. Vanaf 1851 gaat zijn gezondheid sterk achteruit.
Na 3 beroertes gehad te hebben, onttrekt Dionysios steeds meer
uit het sociale leven. Uiteindelijk trekt hij zich helemaal terug
in zijn huis. Hij overleed in 1857 op Corfu en bijna 8 jaar later
werden zijn overblijfselen teruggekeerd naar Zakynthos.
